Van hetzelfde laken een pak:
Likmevestje en van katoen.
Vooral de kleren moet je doen,
Of krijgen, en je auto in de prak.

Klokkenspelen met zijn velen.
Wat is heter dan een schoen:
Vóór mij de trap op, een nachtzoen?
(Alsof jou dat wat kan schelen)

En zeven keer mijn ogen strelen,
En alle schaduwen eerlijk delen,
Totdat je dagen goed zijn opgegkropt.

Er zijn te weinig lijken in de kast,
Hoewel met zorg nauwkeurig weggestopt:
Je ziel en zaligheid. Daarom: opgekrast!

© Danny Habets, maart 2024